Bliski szpieg

Poznałem ją przypadkiem na przyjęciu u mojego kolegi, studenta Uniwersytetu Warszawskiego. Elegancko ubrana, skromna, dowcipna, wesoła, obdarzona poczuciem humoru, także tego czarnego. Fascynowała urodą, inteligencją, oczytaniem. Znała doskonale światową literaturę, interesowała się polityką, chociaż się w nią nie angażowała. Z biegiem czasu uświadomiłem sobie, że nie brakowało jej cynizmu. Była zazwyczaj bardzo grzeczna, ale jeżeli ktoś naruszył jej spokój, reagowała jadowicie.
Zakochaliśmy się w sobie. Od początku była bardzo zazdrosna. Wpadała w furię, gdy podejrzewała lub dowiadywała się, że flirtuję z innymi kobietami. Pobraliśmy się i byliśmy razem ponad czternaście lat. Zmarła nieoczekiwanie mając 40 lat. Jej śmierć przeżyłem bardzo mocno.
Niedawno dowiedziałem się, że w okresie naszego małżeństwa była tajnym współpracownikiem1 Służby Bezpieczeństwa PRL, i że przez cały ten czas donosiła na mnie. Wiadomość była dla mnie szokiem. Nie mogłem powstrzymać łez. Od chwili gdy poznałem prawdę, nieustannie dręczy mnie zasadnicze pytanie: dlaczego? Teraz staram się podejść do sprawy rozsądnie, z całą miłością, jaką żywiłem do niej, i z całym zaufaniem, jakim ją darzyłem. Ta książka jest próbą odpowiedzi.