Kiedy pieniądz umiera. Prawdziwy koszmar hiperinflacji

W 1923 roku gdy niemiecka waluta praktycznie stała się bezwartościowa w grudniu tamtego roku za jednego dolara trzeba było zapłacić 4 bln marek Republika Weimarska niemal wróciła do gospodarki barterowej. Drogie cygara dzieła sztuki i klejnoty rutynowo wymieniano na podstawowe artykuły żywnościowe takie jak chleb bilet do kina można było kupić za kawałek węgla a butelkę nafty za jedwabną koszulę. W desperacji premier Bawarii złożył w lokalnym parlamencie projekt ustawy uznającej obżarstwo za przestępstwo zagrożone surową karą - żarłok został zdefiniowany jako ten kto nawykowo oddaje się przyjemnościom stołu w takim stopniu że może wywołać niezadowolenie ze względu na trudną sytuację ludności. Od czasu pierwszej publikacji w 1975 roku książka Kiedy pieniądz umiera stała się klasyczną opowieścią o tych przedziwnych i przerażających czasach. Splatając eleganckie analizy z wieloma relacjami bezpośrednich świadków zwykłych ludzi walczących o przetrwanie koncentrując się przede wszystkim na ludzkim aspekcie inflacji - stawia pytanie dlaczego rządy się do niej uciekały opisuje jej straszny korupcyjny wpływ na obywateli męczarnie związane z procesem uzdrowienia waluty oraz mroczne długotrwałe dziedzictwo jakie po sobie zostawiła. W czasie dotkliwego kryzysu gospodarczego książka ta stanowi pilne ostrzeżenie przed uzależniającymi zagrożeniami drukowania pieniędzy jako miękkiej opcji dla rządu który musi się zmierzyć z rosnącym niezadowoleniem i bezrobociem.