Księgi Roztoczańskich Krasnali. Miłosierdzie Baby Jagi. Księga druga

Profesor Wiktor Zin o ilustracjach Lusi Ogińskiej Z prawdziwą przyjemnością przeczytałem książki przeznaczone dla dzieci napisane przez Lusię Ogińską ilustrowane również przez Nią co w dzisiejszych czasach jest rzadkością Ilustracyjna strona wszystkich książek jest wspaniałym dopełnienie całej poetyckiej opowieści tworząc harmonijną całość ukazując doskonałość warsztatu Autorki a także rozmiar Jej renesansowego talentu. Łatwe w odbiorze rysunki niektóre wykonane piórem uzyskują swój końcowy nastrój dzięki podkolorowaniu ich akwarelą. Najważniejszymi cechami tych ilustracji są wirtuozeria kreski perfekcja rysunku właściwy - wesoły - dobór barwnej plamy. W tych ilustracjach odnajdujemy pogodną jak tekst narrację bez śladu wszechobecnych ostatnio grozy i udziwniania świata. Nazwisko Pani Lusi Ogińskiej kojarzy się z moim ulubionym kompozytorem i jego dziełem Pożegnanie Ojczyzny. Nie wiem czy zbieżność nazwisk jest tu przypadkowa. W każdym razie strofy i ilustracje Pani Lusi Ogińskiej są po prostu bardzo polskie - jak polonezy Michała Kleofasa Ogińskiego. Wiktor Zin