Prawdziwy mężczyzna... czyli kto?

Mam wrażenie - obawiam się niestety że prawdziwe - iż kobiety nadały ton męskiemu przeżywaniu wiary. Doszło wręcz do pewnego zniewieścienia mężczyzn w sprawach duchowych. Niełatwo dzisiaj o sympatię dla krucjat powstań antyrewolucyjnych Wandea Cristiada czy też walki z bronią w ręku za Boga ojczyznę i rodzinę. Pracę zniewieścienia religijnego mężczyzn dokonały również środki masowego przekazu wtłaczające katolikom do głowy że skoro chrześcijaństwo jest religią pokoju to nigdy nie należy chwytać za miecz w obronie wartości które są podstawą europejskiej Christianitas. Wszystko to w imię miłości pokoju i tolerancji. Zauważany jest kryzys tożsamości mężczyzny. Zniewieściałe ich wychowanie można zaobserwować już od przedszkola. O ile kilka lat temu zwyczajnym widokiem był obraz chłopców bawiących się zabawkami imitującymi broń o tyle dzisiaj jest to rzecz raczej niespotykana a wręcz potępiana przez nowoczesnych pedagogów. W środowiskach chrześcijańskich pokutuje również niepełny obraz Chrystusa. Przedstawia się Go jako czułego przyjaciela wybaczającego grzechy uzdrawiającego chorych nawołującego do opieki nad bliźnimi. Zapominamy jednak o Panu Jezusie który wywracał stoły w świątyni jerozolimskiej gdy oburzony był targowiskiem które uczyniono w domu Jego Ojca i który mówił że przyszedł przynieść na ziemię miecz a nie pokój. Zapominamy wreszcie o słowach św. Pawła który mówił Kiedy bowiem będą mówić Pokój i bezpieczeństwo - tak niespodzianie przyjdzie na nich zagłada jak bóle na brzemienną i nie umkną. Oczywiście miłość jest filarem religii katolickiej. Jednakże świat współczesny zapomina a wraz z nim część chrześcijan że miłość jest nie tylko czuła i serdeczna ale też wymagająca i twarda - zależnie od okoliczności.