W sercu Watykanu. Od Jana XXIII do Jana Pawła II

Odpowiadając na pytania Marie-Joëlle Guillaume, wykładowcy uniwersyteckiego, kardynał Paul Poupard wyjaśnia i komentuje działalność Kościoła na przestrzeni minionych czterdziestu lat. Opowiada o mediacji Jana XXIII między Johnem Kennedym i Leonidem Chruszczowem w sprawie wyrzutni rakietowych na Kubie, o przygotowywaniu Soboru Watykańskiego II i okresie posoborowym, o kontaktach z kierownictwem ZSRR, o Pawle VI i jego roli w postanowieniach konferencji w Helsinkach i o wielu innych kwestiach, których wyjaśnienie wiąże się z niezwykłą osobowością Księdza Kardynała.

Czytając, mamy okazję podróżować przez pięć kontynentów, jesteśmy świadkami spotkań z kulturami całego globu: od Nagasaki po Oslo, od Rio de Janeiro po Kinszasę, od Moskwy po Nowy Jork. Poznajemy specyfikę andegaweńskiej wsi sprzed kilkudziesięciu lat oraz codzienne zwyczaje papieży. Słuchamy o służbie wojskowej w Algierze, kulisach powstawania soborowych konstytucji, możemy podpatrywać osobiste spotkania i oficjalne podróże watykańskich luminarzy.

Kardynał Paul Poupard urodził się w 1930 r. w Bouzillé we Francji jako syn andegaweńskich właścicieli winnic. Święcenia kapłańskie przyjął 18 grudnia 1954 r., 2 lutego 1979 r. został wyniesiony do godności biskupa tytularnego Usula, 27 czerwca 1980 r. mianowany arcybiskupem, zaś ustanowiony kardynałem przez Jana Pawła II na Konsystorzu 25 maja 1985 r. Jako kapłan pracował początkowo w parafii oraz jako duszpasterz akademicki; kontynuował studia i uzyskał doktorat z teologii i historii; w 1959 r. Jan XXIII wezwał go do pracy w Sekretariacie Stanu, a w 1971 r. Paweł VI mianował go rektorem Instytutu Katolickiego w Paryżu. Pełnił tę funkcję aż do 1981 r., gdy Jan Paweł II powierzył mu Sekretariat dla Niewierzących. Po reorganizacji Kurii w 1982 r. Poupard został pierwszym przewodniczącym Papieskiej Rady ds. Kultury, czyli papieskim "ministrem i ambasadorem kultury”. Kard. Poupard jest powszechnie znany przede wszystkim jako autor wielu książek o tematyce teologicznej, historycznej i filozoficznej. Rezultatem jego badań naukowych jest m.in. monumentalny Słownik religii (Dictionnaire des Religions). Pozostaje uprzywilejowanym świadkiem działalności kolejnych papieży: Jana XXIII, Pawła VI, Jan Pawła I, Jana Pawła II i Benedykta XVI.

oprac.

katarzyna solecka